Bevroren

Afgelopen weekend tijdens het Voetzoekersweekend in Elspeet kreeg ik de gelegenheid om de eerste lezing te geven over MultiKracht® en het boek dat ik daarover geschreven heb voor Zelfstandig Professionals, ‘Vrij en Blij Zelfstandig Ondernemen’.

Ik was ontzettend gespannen. Niet omdat het de eerste keer zou zijn dat ik voor een grote groep sprak, want dat moment was in 2007 al eens voorgevallen.
Het was die spanning rondom het vertellen van een nieuw bedacht verhaal….
Die eerste keer dat ik deze, door mijzelf ontwikkelde, visie op persoonlijke ontwikkeling, blokkades en succesvol ondernemerschap mocht delen met de wereld….
Die spanning rondom de geboorte van iets nieuws….
En een klein beetje spanning omdat iets in mij weer gewoon wilde dat het perfect zou verlopen….

Als blokkade-eXpert voor cliënten in mijn praktijk, voor  bedrijven en voor  collega-ondernemers en als ervaringsdeskundige in het zelf doorbreken van blokkades, weet ik inmiddels wat er met me gebeurt wanneer de spanning hoog is en er weerstand uit de zaal komt: ik bevries, mijn kaak- en nekspieren spannen zich aan en het lijkt dan alsof ik op een soort automatische piloot-stand met monotone stem mijn verhaal afmaak. Bevriezing is mij als afweermechanisme niet vreemd, het komt meestal voor wanneer ik me aangevallen voel. Het is ondertussen ook een bescherming tegen pijn gebleken, waar ik onbewust handig gebruik van heb gemaakt.

Dit keer werd ik mij heftig bewust van een ander fenomeen: bevriezing wanneer het grootste deel van de zaal juist positieve feedback geeft. Mijn brein is de afgelopen dagen behoorlijk in de weer geweest met het op een rijtje zetten van alles wat er gebeurd is en het emotioneel verwerken van wat er nog tussen mij en ‘het genieten van’ instaat. Het lijkt geprogrammeerd te zijn om niet te kunnen geloven dat er mensen zijn die openstaan voor mijn ideeën.

Het Voetzoekersweekend heeft zich tot nu toe bewezen als een uitermate geschikte kweekvijver om nieuwe dingen voor het eerst te doen. Het was de vierde keer dat ik deelnam aan het weekend om een workshop of lezing te geven aan de voetreflexologen die bij beroepsvereniging BER zijn aangesloten. Al vanaf de eerste keer voelt deze groep als een grote familie waar ik een weekend per jaar onderdeel van uitmaak. Een groep waar ik mij steeds weer veilig voel om een nieuw uitgedacht verhaal aan toe te vertrouwen.

En toch raak ik bevroren.
Bedoeld om mij te beschermen voor die grote hoeveelheid liefde en passie die door deze mensen naar mij toegezonden wordt?
Bedoeld om voorzichtig te wennen aan het gevoel van trots dat ik nu voel over deze prestatie?
Bedoeld om mij scherp te houden voor een volgende keer?

Ik heb er nog geen idee van. Het is in ieder geval weer een zelfonderzoek waard om het uitgepuzzeld te krijgen. En ondertussen heeft het ontdooiingsproces zich bij mij weer ingezet, waardoor de inzichten als vanzelf kunnen komen.

 

 

3 Reacties op Bevroren

  1. Evelien Stadt schreef:

    Dapper dat je je stappen zet en dit deelt.

    Wat ook een ingangshoek voor het verminderen van je stress kan zijn is: als je een lezing of training geeft, gaat het uiteindelijk niet om jou, maar om het verhaal dat via jou verteld mag worden. Heel vaak is de stress gerelateerd om alles wat je projecteert t.a.v. jezelf; ben ik goed genoeg, niet te opvallend, niet te populair, niet dit te veel of dat te weinig. Als je dat los kunt laten, komt er heel veel ruimte voor jouw verhaal en jouw ideeën. Voor een groep staan kan veel angst oproepen bijv: nu ben ik kwetsbaar, nu val ik op, of wat als ik niet geaccepteerd wordt, of als ik het niet weet? Je kunt je niet verschuilen, want je staat al voor de groep. Je hebt vast passie voor wat je doet, dus geef die passie de ruimte als je je verhaal vertelt.Succes

    • Elements schreef:

      Hallo Evelien, wat fijn dat je reageert op een blog die ik heb geschreven toen de bevriezing nog aan de orde was, in 2012. Bedankt voor je feedback! Al de zaken die ik in je reactie lees, heb ik inmiddels in mezelf ontwikkeld en/of kunnen loslaten. Mijn passie is nu vrij aan het stromen en daar geniet ik elke dag van.
      Ik ben blij dat je hebt gereageerd, je woorden zijn voor mij een bevestiging dat ik niet bevroren ben gebleven… 🙂

  2. Pingback: Bevroren - Vrij en blij zelfstandig ondernemen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

2 × 4 =